Συναισθηματική Νοημοσύνη στην Εργασία (Μόνο το μυαλό δεν φτάνει...)

Είχα καιρό να γράψω στο blog και δύο συνεντεύξεις που είχα δώσει στην Δέσποινα Κανάκογλου στο #GiatiOxi νομίζω αποτελούν πολύ καλό υλικό να δημοσιεύσω και εδώ - Ευχαριστώ Δέσποινα για την πρόταση!

Η πρώτη είναι για τη συναισθηματική νοημοσύνη στην εργασία και μπορείτε να τη βρείτε είτε στο site του giatioxi είτε παρακάτω που την έχω κάνει και repost!

Πως να ξεχωρίσετε στη συνέντευξη επιλογής προσωπικού

Του Λιώτα Ναούμ

Υπάρχουν χιλιάδες άρθρα στο διαδίκτυο τα οποία δίνουν πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενες πληροφορίες για το ποιες είναι οι καλύτερες πρακτικές στη συνέντευξη... Για το λόγο αυτό μαζέψαμε κάποιες από αυτές εδώ και κυρίως με τη βοήθεια του άρθρου "How to Stand Out in Your Interview" του Harvard Business Review τις μεταφέρουμε ελπίζοντας να φανούν χρήσιμες σε όλους αυτούς που βρίσκονται στην αναζήτηση και περνάνε από μια διαδικασία συνέντευξης.

Πολλοί ειδικοί αναφέρουν ότι θα πρέπει ο υποψήφιος να πάρει τον έλεγχο της συνέντευξης. Ωστόσο αυτό που αναφέρεται από άλλους και υποστηρίζουμε και εμείς είναι ότι αυτός που κάνει τη συνέντευξη θα πρέπει να διατηρήσει τον έλεγχο της συνέντευξης. Σκοπός του υποψηφίου είναι να φανεί όσο πιο εξυπηρετικός γίνεται για να βοηθήσει την έκβαση της συνέντευξης. Δυστυχώς, εκείνοι ή εκείνες που παίρνουν τη συνέντευξη πολλές φορές πέφτουν θύματα ασυνείδητων προκαταλήψεων και δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στην εμπειρία αντί να δώσουν τη δέουσα βαρύτητα στην ικανότητα οπότε ο/η υποψήφιος/-α πρέπει να τους πείσει και να τους υπενθυμίζει τις ικανότητές του για να αναλάβει τη θέση.

Θα πρέπει να τονιστεί επίσης η διαδικασία της προετοιμασίας της υποψήφιας. Αν θέλουμε πραγματικά να ξεχωρίσουμε σε μια συνέντευξη είναι πολύ σημαντική η διαδικασία της αναζήτησης πληροφοριών για την εταιρεία, την κουλτούρα της, τα πρόσωπα που την απαρτίζουν και αν μπορούμε κάποιες πληροφορίες για το άτομο που θα μας πάρει τη συνέντευξη. Αν θέλουμε να πάμε ακόμα παραπέρα, θα μπορούσαμε να λάβουμε κάποιες ώρες coaching προκειμένου να δοκιμάσουμε τις δυνάμεις μας και να ξεδιαλύνουμε τις δυνατότητες και αδυναμίες ξέροντας πως μπορούμε καλύτερα να επηρρεάσουμε την πορεία της συνέντευξης και να αυξήσουμε την αυτοπεποίθησή μας. Ιδιαίτερα αν είστε άτομο εσωστρεφές μπορείτε να επωφεληθείτε από τη διαδικασία του coaching καθώς μπορεί να σας δώσει τα εφόδια να μιλάτε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και θάρρος.

Είναι σημαντική η στρατηγική που έχετε ως υποψήφιος. Πριν ακόμη μπει μέσα στην αίθουσα της συνέντευξης ο υποψήφιος θα πρέπει να έχει μερικά κύρια μηνύματα τα οποία θα περάσει σε αυτούς που παίρνουν τη συνέντευξη σχετικά με το τι έχει πετύχει μέχρι τώρα και το πως μπορεί να πετύχει στη συγκεκριμένη θέση εργασίας και εταιρεία. Μια καλή πρακτική είναι η χρήση ιστοριών καθώς τείνουμε να μας αρέσουν περισσότερο οι ιστορίες από την απλή καταγραφή δυνατοτήτων ή γεγονότων. Για παράδειγμα, το να μπορέσουμε να απαντήσουμε μια ερώτηση του τύπου "Πείτε μας για ένα επίτευγμα για το οποίο είστε περήφανος" με μια απάντηση-ιστορία του τύπου "Επιτρέψτε μου να σας πω μια σύντομη ιστορία για την ημέρα εκείνη που "έσωσα" τον οργανισμό" είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να πείσουμε τους στρατολογητές για τις δυνατότητές μας.

Θα πρέπει να τονίσουμε ότι είναι πολύ σημαντική η πρώτη εντύπωση οπότε τα πρώτα 30 δευτερόλεπτα της συνέντευξης είναι πολύ σημαντικά. Ο τρόπος ομιλίας, η εξωλεκτική επικοινωνία, το πως μπαίνετε στην αίθουσα και το πόσο άνετα νιώθετε είναι πολύ σημαντικό για τη συνέντευξη. Αποφύγετε πριν τη συνέντευξη να είστε με μαζεμένο το σώμα καθισμένοι τσεκάροντας μηνύματα σε κάποιο κινητό. Αισθανθείτε άνετα και χρησιμοποιήστε όσο γίνεται άνετες θέσεις όπου έχετε το σώμα σας άνετο και απλωμένο. Αυτό θα βοηθήσει τα επίπεδα τεστοστερόνης στο αίμα να ανέβουν ενώ τα επίπεδα κορτιζόλης που σχετίζονται με το στρες θα μείνουν σε χαμηλά επίπεδα. Δείτε και το σχετικό βίντεο για περισσότερες λεπτομέρειες.

Μέρος της προετοιμασίας είναι να ξέρω και κάποιες ερωτήσεις που είναι πολύ πιθανό να ερωτηθούν και να ξέρω ποιες είναι οι απαντήσεις που θέλω να δώσω σε αυτές. Τέτοιες ερωτήσεις είναι οι ακόλουθες:

1. Πείτε μας λίγα πράγματα για εσάς

2. Ποια είναι τα ισχυρότερα κίνητρα στη ζωή και την εργασίας σας;

3. Πως φαντάζεστε τον εαυτό σας σε 5 χρόνια;

4. Ποια θεωρείτε τα δυνατά σας σημεία;

5. Πείτε μου ένα αδύνατό σας σημείο

6. Ποιο θεωρείται το σημαντικότερο επίτευγμά σας μέχρι στιγμής;

7. Έχετε αντιμετωπίσει κάποια δύσκολη κατάσταση στην εργασία σας; Πως το χειριστήκατε;

8. Για ποιο λόγο πιστεύετε ότι θα πρέπει να σας προσλάβουμε;

9. Τι ξέρετε για την εταιρεία / για τη θέση;

10. Έχετε κάποιες ερωτήσεις;

Επιγραμματικά και εν κατακλείδι, οι σύντομες συμβουλές που θα πρέπει κάποιος να ακολουθήσει είναι οι εξής:

Τι να κάνεις: 

• Μάθε όσα περισσότερα μπορείς για τις προϋποθέσεις και όλα όσα χρειάζονται για τη θέση εργασίας
• Προετοίμασε ιστορίες οι οποίες επιδεικνύουν την ικανότητά σου να κάνεις τη δουλειά
• Κάνε πρόβα τα πρώτα 30 δευτερόλεπτα της συνέντευξης - είναι αυτά που είναι τα πιο σημαντικά.

 Τι να μην κάνεις:

• Μην πανικοβληθείς αν η συνέντευξη δε φαίνεται να πηγαίνει καλά. Εστιάσου στην τρέχουσα ερώτηση και μη σκέφτεσαι τα προηγούμενα.
• Να είσαι ευέλικτος για να προσαρμόζεσαι σε αυτά που συμβαίνουν στην αίθουσα.
• Απάντησε τις δύσκολες ερωτήσεις με μιας και αν θέλεις πρόσθεσε λεπτομέρειες σε επόμενες ερωτήσεις.

 Καλή σας επιτυχία!

Κοινωνική Συστημική Αλλαγή

Αποφάσισα να γράψω για ένα θέμα για το οποίο δεν γράφω συνήθως. Με ενδιαφέρουν περισσότερο θέματα αλλαγών σε οργανισμούς, ωστόσο μια ευρύτερη κοινωνία όπως έχω ξαναπεί μπορεί να ειδωθεί ως ένα σύστημα το οποίο λειτουργεί με τους δικούς του κανόνες (φανερούς και κρυφούς) και τα δικά του τυφλά σημεία, μειονεκτήματα, πλεονεκτήματα, ισορροπίες κ.ο.κ.

Αφορμή για το άρθρο αυτό είναι η συνέντευξη του Πρωθυπουργού κου. Γεώργιου Παπανδρέου στο CNN στην διάσημη εκπομπή της Christiane Amanpour στο CNN. Τη μεταγραφή της συνέντευξης μπορεί να τη βρει κανείς εδώ ενώ το βίντεο της εκπομπής είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα του CNN (χωρίς ελληνικούς υπότιτλους).

Τα κύρια σημεία της συνέντευξης και μια σύντομη κριτική των σημείων αυτών δίνονται παρακάτω:

• Είμαστε έτοιμοι να πάρουμε τα απαραίτητα μέτρα – Σε αυτό το σημείο φαίνεται να έχουμε έρθει απέναντι στις ευθύνες μας, όχι επειδή εμείς ως λαός επιλέξαμε να δούμε τι πάει στραβά σε οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, αλλά επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση παίζει ένα γονεϊκό ρόλο που μας ωθεί να αντιμετωπίσουμε τις ευθύνες των πράξεών μας. Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθεί το σύνθημα «Δεν κάναμε εμείς την κρίση. Να πληρώσουν αυτοί που φταίνε». Ουσιαστικά σε αυτό το σημείο αντίστασης υπάρχουν δύο σημεία που αξίζουν προσοχή – το ένα είναι η χωριστικότητα με την οποία ξεκινάει το σύνθημα – αυτό της δημιουργίας δύο στρατοπέδων. Το πρόβλημα είναι βαθιά κοινωνικό και μας αφορά όλους από όλα τα κόμματα και τις αντιλήψεις. Επίσης, το δεύτερο σημείο είναι ότι «αυτοί που φταίνε» δεν έχουν τιμωρηθεί μέχρι τώρα για τις συνέπειες των πράξεών τους αλλά και όλοι μας ως λαός φημιζόμαστε για την ατιμωρησία μας – γιατί να τιμωρηθεί ο πολιτικός που κλέβει όταν σε όλα τα στρώματα παρατηρείται η ίδια ατιμωρησία; Ο οδηγός που θα αφήσει το αμάξι του όπου θέλει, που θα κάνει αναστροφή όπου θέλει, που θα πατήσει γκάζι στη θέα του πεζού. Ο πεζός που δε θα περάσει από τις διαβάσεις. Ο έμπορος που θα κάνει καρτέλ με τον ανταγωνιστή. Η αντανάκλαση του κοινωνικού συνόλου φαίνεται και στο άτομο. Όταν υπάρχει ατιμωρησία στο μικρό, θα υπάρχει και στο μεγάλο – δεν μπορεί να είναι αλλιώς τα πράγματα. Και δεν μπορούμε να φωνάζουμε για το ένα και όχι για το άλλο (να φωνάζουμε δηλαδή μόνο για εκείνα στα οποία δεν πλήττεται άμεσα η δική μας εγωκεντρική έννοια του κέρδους). Και ένα ενδιαφέρον άρθρο στο θέμα. 

• Πελατειακές Σχέσεις με τα πολιτικά κόμματα - Ουσιαστικά, οι πελατειακές σχέσεις με τα κόμματα δεν κατακρίνονται αλλά αντίθετα ενισχύονται αφού αποτελούν έναν καθόλα νόμιμο τρόπο εύρεσης εργασίας ή αποφυγής μεταθέσεων και κανονικής στράτευσης. Τα πράγματα είναι “δύσκολα” και έτσι πρέπει να γραφτεί κανείς σε ένα κόμμα για να εξασφαλίσεις το μέλλον σου. Και άπαξ και μπει στο δημόσιο είναι «εξασφαλισμένος». Αυτή την συλλογιστική δεν αναπαράγουμε ως λαός; Αυτό δεν είναι το «ελληνικό όνειρο»;

• Η κρίση ως πρόκληση – Είναι γεγονός ότι κάθε κρίση αποτελεί μια πρόκληση για αλλαγή.
  Ο κος. Παπανδρέου φαίνεται να υπόσχεται ότι θα αλλάξει η κυβέρνηση του τις άσχημες πρακτικές του παρελθόντος. Φαίνεται να επικροτεί η Αμανπουρ την αισιοδοξία, η οποία είναι όντως προϊόν είτε υπερβολικής αυτοπεποίθησης και αναλυτικής σκέψης, είτε προϊόν εφησυχασμού και παραίτησης.

• Περικοπές προϋπολογισμού – αναπροσαρμογή φόρων, συντάξεων και μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. Αυτά τα μέτρα όπως μπορεί να καταλάβει κανείς εύκολα είναι ημίμετρα. Και είναι ημίμετρα γιατί δε διορθώνουν τη δομική αλλαγή από την οποία πάσχει το σύστημα αλλά κοιτάνε εύκαιρα να προσφέρουν μείωση των εξόδων της κυβέρνησης. Όσο οι τρύπες του συστήματος παραμένουν, τα χρήματα θα εξαφανίζονται στο ενδιάμεσο. Και αυτό επιπλέον αφήνει τα ίδια δεδομένα ώστε ο επόμενος να μπορεί να συνεχίσει τις πελατειακές πρακτικές. Δε δυναμώνει το σύστημα με το να το κάνει πιο «υγιές» αλλά αντίθετα προσπαθεί με γρήγορα μπαλώματα να βγει από την κατάσταση κρίσης.

• Δημιουργική λογιστική – Δημιουργία καινούριου ανεξάρτητου στατιστικού οργανισμού. Πόσο ανεξάρτητος μπορεί να είναι ένας τέτοιος οργανισμός; Μπορεί να θεμελιωθεί η ουσιαστική ανεξαρτησία των οργανισμών αυτών; Ή θα είναι άλλη μια προέκταση του πελατειακού συστήματος;
  

Γενικά το σημείο στο οποίο φαίνεται να πάσχουμε ως λαός και ως σύστημα είναι η ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους. Από τη μία, έχουμε ευθύνη ο καθένας απέναντι στον εαυτό του να μην ξεπουλάει τη δύναμη του (είτε αυτή λέγεται ψήφος, αξιοπρέπεια, εργασία) προκειμένου να έχει μια ήρεμη, βολική και ήσυχη ζωή και από την άλλη υπάρχει ευθύνη απέντι στο κοινωνικό σύνολο να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε για να προσφέρουμε και στους άλλους μέσα από την εργασία μας. Η εργασία δεν είναι μια αυτιστική πράξη που γίνεται για να βγάλει κανείς χρήματα αλλά πρέπει να ξανασυνδεθεί με μια ουσιαστική έννοια προσφοράς και δημιουργίας.

Υπενθυμίζω ότι όλες οι ιδέες που παρουσιάζονται εδώ είναι προσωπικές και φέρω αποκλειστικά την ευθύνη για αυτές. Επίσης, δεν εκπροσωπώ κανένα κόμμα και καμιά κομματική θέση και άποψη. Αν κάποιος διαβάζει κάτι διαφορετικό του προτείνω να αναλογιστεί το πώς «ακούει»…

Ένα mind-map με τις ιδέες που παρουσιάστηκαν στην συνέντευξη από τον κο. Παπανδρέου και συνδεδεμένο υλικό μπορεί να δει κανείς παρακάτω (εργαλείο Debategraph):